Αυθεντικό Έργο Τέχνης με ΣΙΚΛΟ στο Παλιό Κέντρο του Ανόι

Ένα Πορτρέτο των Τελευταίων Σίκλο του Παλιού Κέντρου

Το σίκλο έφτασε στο Βιετνάμ γύρω στο 1939, μεταφερμένο από την Καμπότζη όπου οι Γάλλοι άποικοι είχαν προσαρμόσει το βέλο-ταξί σε ένα τρίτροχο όχημα φτιαγμένο για στενά δρομάκια και τροπική ζέστη. Για τρεις δεκαετίες αποτέλεσε το κύριο μέσο μεταφοράς στο Ανόι, και στην ακμή του δεκάδες χιλιάδες σίκλο διέσχιζαν τους δρόμους του Παλιού Κέντρου. Αυτός ο πίνακας είναι ένα πορτρέτο του τελευταίου ζωντανού ίχνους εκείνης της εποχής: ένα κόκκινο σίκλο, με τον οδηγό να κάνει πετάλι, στο ακριβές σημείο του δρόμου όπου πάντα ανήκε.

Σε Έναν Δρόμο Ξυλουργικής και Μπαμπού

Το Παλιό Κέντρο, το φο κο ή “αρχαίοι δρόμοι”, οργανώθηκε για αιώνες γύρω από έναν απλό κανόνα: μία τέχνη ανά δρόμο. Ο δρόμος που απεικονίζεται εδώ ανήκει στην τέχνη του μπαμπού και της ξυλουργικής. Μακριά κοντάρια ακουμπούν στον τοίχο του ισογείου σε σφιχτά δεμάτια, ξύλινες σκάλες στηρίζονται στην πρόσοψη, και ένα γυμνό δέντρο φυτρώνει κατευθείαν μέσα από τη σύνθεση και πέρα από τα μπαλκόνια. Μια γυναίκα κάθεται σε μια μπλε πλαστική καρέκλα στο επίπεδο του δρόμου με την ήρεμη σταθερότητα κάποιου που έχει καταλάβει το ίδιο σημείο για χρόνια, ενώ μια δεύτερη φιγούρα ακουμπά στο κιγκλίδωμα του μπαλκονιού, με το πιγούνι στηριγμένο στο χέρι, κάτω από αναρριχώμενα κλήματα και ένα φωτισμένο παράθυρο. Μια μερική πινακίδα “Egg” στην πάνω γωνία υποδηλώνει ένα από τα καφέ αυγού της περιοχής κρυμμένο στο κτίριο από πάνω.

Το σίκλο κυριαρχεί στο κάτω μισό του καμβά. Ο οδηγός του φορά ένα έντονο κόκκινο πόλο και πετάλι με το βάρος του μπροστά, χωρίς βιασύνη. Ο θόλος από πάνω του, με κόκκινα και άσπρα διακοσμητικά, είναι το πιο κορεσμένο σχήμα σε ολόκληρο τον πίνακα και τραβά το μάτι πριν από οτιδήποτε άλλο. Το φως του ήλιου πέφτει χαμηλά και ζεστά στον δρόμο, ρίχνοντας μακριές κίτρινες κηλίδες στο πεζοδρόμιο ανάμεσα σε διάσπαρτα πεσμένα φύλλα, ενώ το κτίριο πίσω βρίσκεται σε πιο δροσερή σκιά που σπάει από κηλίδες ώχρας, τιρκουάζ τέντας και ξεθωριασμένα πράσινα παντζούρια.

Χειροποίητο Λάδι ή Εκτύπωση Αρχείου

Κάθε παραγγελία κατασκευάζεται κατά παραγγελία, είτε ως χειροποίητη ρέπλικα με λάδι σε καμβά είτε ως εκτύπωση σε καμβά αρχείου με την ίδια σύνθεση. Η έκδοση με λάδι είναι φτιαγμένη με εμφανές ιμπάστο: το χρώμα δουλεύεται αρκετά πηχτά ώστε να δίνει στα κοντάρια του μπαμπού την υφή τους, στο ξύλο της σκάλας την τραχύτητά του και στον θόλο του σίκλο τις πτυχές και τον όγκο του, ώστε η επιφάνεια να διαβάζεται τόσο ως υφή όσο και ως εικόνα. Η εκτύπωση αναπαράγει την ίδια παλέτα και λεπτομέρεια σε καμβά αρχείου για ένα πιο επίπεδο και ομοιόμορφο φινίρισμα.

Τα μεγέθη κλιμακώνονται αναλογικά με την αρχική σύνθεση, από 30×30cm έως 100×100cm, και κάθε έκδοση μπορεί να σταλεί τυλιγμένη, τεντωμένη σε σκελετό ή με λεπτό ή χοντρό κορνίζα.

Πού Ταιριάζει

Τα γήινα κόκκινα, τα ζεστά καφέ και τα πράσινα σε πιο σκούρες αποχρώσεις δένουν φυσικά σε ένα χολ, μια τραπεζαρία ή σε οποιονδήποτε τοίχο θέλει να ξεκινήσει μια συζήτηση. Για τους Βιετναμέζους του εξωτερικού, αυτός ο δρόμος έχει μια ιδιαίτερη έλξη: τη μυρωδιά του πριονιδιού και του βερνικιού, τον ήχο του κουδουνιού ποδηλάτου σε βρεγμένο οδόστρωμα. Για οποιονδήποτε άλλον, αποτελεί ένα ντοκουμέντο ενός δρόμου με ζωή και ενός μέσου μεταφοράς που δεν επιβιώνει σε αυτήν τη μορφή πουθενά αλλού.