Τέχνη Τοίχου Σαϊγκόν

Η Σαϊγκόν κρατά δύο αιώνες στο ίδιο κάδρο. Ένα γαλλικό ταχυδρομείο απέναντι από έναν γυάλινο πύργο, ένα ιερό στη βάση μιας πολυκατοικίας, η κίνηση των μοτοσυκλετών να στριφογυρίζει γύρω και από τα δύο. Πόλη Χο Τσι Μινχ είναι το επίσημο όνομα και αυτό που βρίσκεται στους χάρτες· Σαϊγκόν είναι το όνομα για το οποίο μιλούν οι πίνακες, και τα δύο συνυπάρχουν εδώ ακριβώς όπως συνυπάρχουν και στην πόλη.

Τα θέματα που επανέρχονται

Τρία επανέρχονται συνεχώς. Ο αποικιακός κορμός, δηλαδή ο καθεδρικός ναός, η όπερα και το ταχυδρομείο, ζωγραφισμένα για την ώχρα και τα παντζούρια τους παρά για την ιστορία τους. Το επίπεδο του δρόμου στην Περιοχή 1, όπου το ενδιαφέρον είναι η κυκλοφορία και οι επιγραφές. Και οι ταράτσες, όπου οι ζωγράφοι της Σαϊγκόν πηγαίνουν για το φως, γιατί η ομίχλη πάνω από την πόλη μετατρέπει το απόγευμα σε μια ενιαία ζεστή πλύση.

Αυτό που ξεχωρίζει έναν πίνακα της Σαϊγκόν από έναν του Ανόι είναι η θερμοκρασία. Το φως του Νότου είναι πιο σκληρό και η παλέτα πιο καυτή· το ίδιο πράσινο των παντζουριών διαβάζεται λαδί στο Ανόι και σχεδόν κίτρινο εδώ.

Πού πάνε

Οι σκηνές της Σαϊγκόν είναι δυναμικοί πίνακες και κρατούν μόνοι τους έναν μεγάλο τοίχο. Ταιριάζουν σε γραφεία και τραπεζαρίες, και αποτελούν συνηθισμένη επιλογή για όποιον έχει προσωπικό δεσμό με την πόλη. Συγκρίνετε με το Ανόι για τη βόρεια παλέτα, ή με τα αξιοθέατα και την αρχιτεκτονική για τα κτίρια χωρίς την κυκλοφορία.