Obraz Saigonu

Saigon mieści dwa stulecia w jednym kadrze. Francuska poczta naprzeciwko szklanej wieży, kapliczka u stóp bloku mieszkalnego, ruch motocykli opływający jedno i drugie. Ho Chi Minh to oficjalna nazwa i ta z map; Saigon to nazwa, o której opowiadają obrazy, a obie współistnieją tu dokładnie tak, jak w samym mieście.

Powracające tematy

Trzy wracają najczęściej. Kolonialny kręgosłup, czyli katedra, opera i poczta, malowane dla ich ochry i okiennic, a nie historii. Poziom ulicy Dystryktu 1, gdzie liczy się ruch i szyldy. Oraz dachy, dokąd udają się malarze z Saigonu po światło, bo mgła nad miastem zamienia późne popołudnie w jedną ciepłą poświatę.

To, co odróżnia obraz z Saigonu od obrazu z Hanoi, to temperatura. Południowe światło jest ostrzejsze, a paleta gorętsza; ta sama zieleń okiennic w Hanoi czyta się jako oliwkowa, tu niemal żółta.

Gdzie je wieszać

Sceny z Saigonu to obrazy o wyrazistej osobowości, które samodzielnie wypełnią dużą ścianę. Świetnie sprawdzają się w biurach i jadalniach, a także jako częsty wybór dla osób związanych z miastem. Porównaj z Hanoi, by zobaczyć północną paletę, albo z zabytkami i architekturą, jeśli interesują Cię budynki bez ruchu ulicznego.